Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe(GOPR) - Bieszczady

Każdy turysta wybierający się na wycieczkę w Beskidy powinien zdawać sobie sprawę, że mimo iż są to góry niewysokie, przy niezachowaniu odpowiednich środków ostrożności mogą być niebezpieczne. Dlatego każdy powinien zapisać w telefonie, a najlepiej znać na pamięć numer alarmowy GOPR - 601 100 300. Ratowników należy wzywać w każdej sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia. Pełnią oni dyżury w centrali, stacjach i punktach ratunkowych, które mieszczą się m.in. w niektórych schroniskach oraz (zimą) przy wyciągach narciarskich. Akcje ratunkowe i poszukiwawcze GOPR-u są bezpłatne. 

Zagrożenia w Bieszczadach

Jak wspomniano wyżej, Beskidy należą do gór względnie bezpiecznych. Nie­mniej turyści powinni zdawać sobie sprawę z potencjalnych zagrożeń, jakie mogą na nich czyhać na typowej gór­skiej wycieczce.

Do pierwszej grupy zagrożeń należą nie­sprzyjające czynniki pogodowe, omó­wione już pokrótce w podrozdziale Pogoda. W tym miejscu warto przypomnieć raz jeszcze - podczas deszczu, a zwłaszcza we mgle, w chmurach lub w śnieżycy gwałtownie spada widoczność, co może prowadzić do problemów z orientacją w terenie i w efekcie - do zgubienia się. Wszystkie wspomniane zjawiska utrud­niają i spowalniają wędrówkę jako taką,u niektórych osób mogą wywoływać spadek kondycji psychicznej, a w nie­których przypadkach grozić wychłodze­niem organizmu (dlatego zawsze trzeba mieć w plecaku coś ciepłego i suchego do okrycia, warto też zabierać ze sobą termos z herbatą). Podobne zagroże­nia pojawiają się też wtedy, gdy nieunik­nione jest kontynuowanie wędrówki po zmroku. Aby uniknąć takich sytuacji, należy przede wszystkim dobrze planować wycieczki -zgodniez własnymi możliwo­ściami fizycznymi (typowe tempo marszu to ok. 1 km/15 min w marszu po terenie płaskim i 1 km/20 min w marszu pod górę; do czasu wędrówki „netto" należy doli­czyć postoje i pewien zapas czasu), do których dostosowuje się długość trasy oraz jej trudność (różnica wysokości i in.). Na szlak trzeba wyruszyć odpowiednio wcześnie, tak by do celu dotrzeć co naj­mniej godzinę przed zmrokiem. Wracając do czynników pogodowych - 

Pogoda w Bieszczadach

Pogoda to główny czynnik warunkujący funkcjonowanie turysty w górach. Przede wszystkim od niej zależy, czy wycieczka będzie przyjemnością, czy „walką o prze­trwanie" i czy uda się bezpiecznie wró­cić do domu. O pogodzie w górach z całą pewnością można powiedzieć jedno - bardzo szybko ulega zmianie: wychodząc rano na szlak, należy być przygotowanym na wszystkie możliwe warunki - od upału, po kompletne załamanie pogody. Zjawiskiem najczęściej zaskakującym turystów jest deszcz. Gdy zaczyna padać,kamienie na szlakach stająsię śliskie, spada temperatura i zdecydowanie pogarsza się widoczność. Wędrówka w mokrych butach i skarpetkach zwiększa ryzyko odparzenia i obtarcia stóp, zaś dłuższy kontakt ciała z przemoczonym ubraniem może, pod­czas wietrznej pogody i niskiej tempera­tury powietrza, prowadzić do wychłodze­nia organizmu. 

Innym czynnikiem utrudniającym wę­drówkę jest mgła (mylona czasem z ni­sko wiszącymi chmurami, spowijającymi szczyty). We mgle widoczność spada czę­sto praktycznie do zera, co powoduje, że nawet doświadczeni, znający drogę tury­ści mogą się zgubić. Orientacja we mgle jest bardzo utrudniona, niełatwo utrzymać kierunek marszu (jeśli idzie się bez ścież­ki) i prawidłowo ocenić odległość do nie­wyraźnie widocznych obiektów. Na odkrytych grzbietach i rozległych polanach często wieje porywisty wiatr, który potęguje uczucie zimna, w lesie zaś stwarza zagrożenie związane z obłamy­waniem gałęzi lub pokładaniem całych drzew (wiatrołomy i wiatrowały). Bardzo dużym zagrożeniem są występu­jące w okresie letnim (zwłaszcza w czerwcu i lipcu).