

Przełomowe doiliny Osławy, Hoczewki, Solinki, Wetliny, Wołosatego i częściowo Sanu, rozcinają pasma górskie do głębokości 400-700 m; w B.Z., wzdłuż pd. granicy Polski, przebiega europejski dział wodny. Charakterystyczną cechą regionu jest niski przebieg górnej granicy lasu (na wys. 1200-1220 m) i brak górnego piętra leśnego ze świerkiem; na granicy lasu rosną tylko karłowate buki i olchy, a wyżej rozciągają się połoniny— łąki górskie; wśród roślin zielnych występuje wiele gat. typowych dla Karpat Pd.-Wschodnich. Bieszczady Zachodnie są słabo zaludnione; osiedla skupiają się w dolinach i szerokich obniżeniach międzygrzbietowych; ludność trudni się gł. leśnictwem i pasterstwem (wypas owiec przywożonych z Podhala i Beskidów Zach.). Region o dużych walorach krajobrazowych i turystycznych.W najwyższej części Bieszczad Zachodnich— Bieszczadzki Park Narodowy. Walki oddziałów WP z UPA w okresie 1945-48 i wysiedlenie ludności ukraińskiej doprowadziło do całkowitego zniszczenia i wyludnienia wielu wsi. Przepiękne krajobrazy, zabytki oraz wiele ciekawych szlaków turystyki pieszej są wielkim atutem tych ciekawych geograficznie terenów, dla wielu najciekawsze może być spotkanie w naturze rzadkich gatunków zwierząt.